So I think I can dance!

   
    Σίγουρα θα ξέρετε οι περισσότεροι ότι τους τελευταίους μήνες ξεκίνησα μαθήματα χορού. Ποτέ όμως μέχρι τώρα δεν ανέβασα κάποιο εκτενές post επί αυτού. Σήμερα, λοιπόν, αποφάσισα να καλύψω αυτό το κενό. Δεν είναι τυχαίο βέβαια το ότι μόλις (το μόλις σημαίνει κανά δύωρο πιο πριν) γύρισα από ένα μάθημα ρούμπας. Επιπλέον, τα τελευταία που έγραψα βγήκαν κάπως gloomy και θέλω να αλλάξω την εντύπωση που ίσως έδωσα. Τέλος, ήθελα μία αφορμή για αναφερθώ σε ένα καινούριο γυναικείο όνομα, την Πόπη. Στο τέλος όμως αυτά...
    Στα τέλη του Οκτώβρη, λοιπόν, και στα πλαίσια της αλλαγής που έψαχνα τότε, αποφάσισα να ξεκινήσω μαθήματα χορού, ευρωπαϊκού και λάτιν. Ξέρετε, τανγκό, βαλς, φοξ τροτ (οι ευρωπαϊκοί), ρούμπα, τσά τσα, μάμπο, σουίνγκ, σάλσα (οι λατινικοί). Εδώ πρέπει να σημειώσω ότι το σουίνγκ, ή αλλιώς τζάιβ ή αλλιώς ροκ εντ ρολ, θεωρείται λάτιν χορός. Φαντάζομαι ότι σας έκανε εντύπωση ε; σας έκανε; ε; πείτε μου, δεν σας έκανε; Εμένα πάντως μου έκανε. Γι αυτό και ρώτησα την Νανά (την καθηγήτριά μου) πώς εξηγείται αυτό και μου είπε. Εσείς όμως δεν θα το μάθετε τώρα γιατί απλά... δεν το θυμάμαι. Πάμε παρακάτω...
    Είναι ωραία να χορεύεις, πολύ ωραία. Το απολαμβάνω και μου αρέσει. Βέβαια, τα μαθήματα δεν είναι πάντα εύκολα, ειδικά στο επίπεδο που είμαι τώρα, το λεγόμενο social, το οποίο περιλαμβάνει πιο πολλές κινήσεις και τεχνική και είναι ένα επίπεδο πριν από το bronze με το οποίο γίνεσαι και δάσκαλος. Θα φτάσω και εκεί, θα το δείτε! Πιστεύω ότι μέχρι τώρα τα πάω καλά, αυτό εξάλλου μου λένε και οι καθηγήτριες. Λέω καθηγήτριες και όχι καθηγήτρια γιατί σε αυτό το επίπεδο κάνω μαθήματα με όλες και όχι μόνο με μία. Αυτό γίνεται για να μάθω να καθοδηγώ διαφορετικές ντάμες και επιπλέον κάθε καθηγήτρια έχει κάτι διαφορετικό να προσφέρει (πέρα από την χαρά να χορεύεις μαζί της). Ιδρώτας; Πολύς, μα πάρα πολύς. Αφού πηγαίνω με κοντό μπλουζάκι για να ιδρώνω λιγότερο. Και κατεβάζω και ένα λίτρο νερό κάθε φορά. Έτσι είναι, no pain no gain. Τα αγαθά κόποις κτώνται. Τσιν τσαν τσουν, τάκαμα τάκα τουν (θα μπορούσε να'ναι κι έτσι)...
    Οι χοροί έχουν ο καθένας το ενδιαφέρον του. Το τανγκό έχει άγρια ομορφιά, το βαλς ρομαντισμό, το φοξ τροτ φινέτσα, η ρούμπα ερωτισμό, το τσά τσα τσαχπινιά, το μάμπο σπιρτάδα, το σουίνγκ ενέργεια. Όλοι έχουν το ξεχωριστό στυλ τους, το οποίο καλούμαι να κατακτήσω στα μαθήματα και να αναδεικνύω στον χορό. Δεν είναι εύκολο, πιστέψτε με. Μια φορά επί μισή ώρα προσπαθούσα να κάνω σωστά μία κίνηση με τα πόδια. Πολύ δύσκολη είναι και η κίνηση του σώματος και της λεκάνης, αυτό το κούνημα που βλέπετε να κάνουν και οι άντρες, το οποίο σας το λέω από τώρα ότι δεν είναι καθόλου γυναικείο και όποιος πει το αντίθετο θα έχει να κάνει μαζί μου. Έτσι να ξηγιόμαστε. Γκέγκε;
    Τα κορίτσια; Είπαμε, οι δασκάλες είναι όλα τα λεφτά. Από κει και πέρα, σαφώς και υπάρχουν πολλά κορίτσια αλλά όχι όλα ωραία. Μάλλον είναι η μειοψηφία. Και ξεχωρίζουν, ειδικά άμα χορεύουν και ωραία (αυτό είναι ένα θέμα, πάντοτε με εντυπωσίαζαν οι γυναίκες που χορεύουν ωραία). Προσωπικά, έως πρόσφατα τουλάχιστον, δεν με τράβηξε ιδιαίτερα κάποια και ούτε επιδιώκω κάτι τέτοιο. Πού χρόνος και μυαλό για κόρτε (κόρτε λέγεται και μία χορευτική κίνηση, αυτή που ο άντρας γέρνει πίσω και η ντάμα μπροστά προς τον καβαλιέρο). Αλλά δεν κλείνω και τα μάτια μου ολότελα. Ποτέ δεν ξέρεις...
    Δεν το έχω μετανιώσει που ξεκίνησα χορό κι ας είναι ακριβό χόμπι. Το συστήνω σε όλους σας. Και διασκέδαση προσφέρει και ευκαιρίες για γνωριμίες και πολύ καλή άσκηση. Παρακλώ μόνο το Θεό να με έχει καλά ώστε να μπορέσω να συνεχίσω γιατί ΝΑΙ, I KNOW I CAN DANCE. Εσείς;....
.....ξέρω, ξέρω δεν σας είπα για την Πόπη. Άλλη φορά. Τώρα θέλω να πορωθώ με Dragonball. C u soon!!!!