Home Dream Home

Σήμερα, αφού τελείωσα την εργασία μου, σε πέντε λεπτά έφτασα έξω από την εξώπορτα του διαμερίσματός μου. Εκεί, πέρασα απαλά το χέρι μου πάνω από ένα σημείο που μόνο εγώ γνώριζα και ψιθύρισα "άνοιξε σουσάμι". Η αόρατη συσκευή αναγνώρισης δαχτυλικών αποτυπωμάτων και η εξελιγμένη τεχνολογία αναγνώρισης φωνής έκανε τα υπόλοιπα και η πόρτα -ως δια μαγείας- άνοιξε 10 εκατοστά, αρκετά για να τη σπρώξω και να μπω μέσα. Οι κουρτίνες άρχισαν να ανοίγουν για να αφήσουν το φως του ήλιου να εισχωρήσει αλλά καθώς η μέρα ήταν ιδιαίτερα συννεφιασμένη, παράλληλα, το ταβάνι άρχισε να διαχέει σταδιακά τον ενσωματωμένο φωτισμό του στο διαμέρισμα μέχρι το προρυθμισμένο σημείο. Από τους τοίχους άρχισε να ακούγεται κλασσική μουσική από την προσωπική μου συλλογή. Προχώρησα κατευθείαν στο δωμάτιό μου για να ξεφορτωθώ τα ρούχα της δουλειάς. Τα άπλωσα στην κρεμάστρα και μετά στην υπερσύγχρονη ντουλάπα-γκαρνταρόμπα. Εκεί οι διάφοροι μικροσένσορες ανέλαβαν την φροντίδα τους. Πρώτα τα σκάναραν για μικροαντικείμενα στις τσέπες. Αφού δεν έλαβα καμμιά φωνητική ειδοποίηση, αυτό σημαίνει ότι δεν περιείχαν τίποτα που δεν έπρεπε να περιέχουν,όπως φαγητό, υγρά ή υλικά που θα μπορούσαν να χαλάσουν στα επόμενα στάδια. Συγχρόνως, τα υπόλοιπα αντικείμενα όπως πορτοφόλι, κλειδιά κλπ, αποτυπώθηκαν και αποθηκεύτηκαν σε μία λίστα για οποιαδήποτε ενδεχόμενη χρήση. Στη συνέχεια, τα ρούχα ψεκάστηκαν με ειδικό ατμό για την απολύμανση και σιδέρωμά τους, ενώ απομακρύνθηκε ο ιδρώτας αλλά και τυχόν λεκέδες. Επόμενο βήμα ήταν η προσθήκη ειδικού αρώματος που τα κρατάει φρέσκα και ασφαλή από κάθε είδους μικροοργανισμούς. Τέλος, ένα αυτόματο σύστημα μετέφερε τα ρούχα στην σωστή θέση ανάλογα με το χρώμα και το είδος τους. Όλα αυτά, βέβαια γίνανε με τελείως αόρατο τρόπο και απολύτως αθόρυβα. Αφού ντύθηκα τις ολόφρεσκες πυζάμες μου, προχώρησα στην τουαλέτα για την καθημερινή ανάγκη. Μέχρι να κάτσω στο αυτοκαθαριζόμενο κάθισμα, η μουσική είχε ήδη μεταφερθεί εκεί μέσα και έπαιζε τώρα τραγούδια των Beach Boys, που τόσο πολύ μου αρέσανε. Σηκώθηκα και το καζανάκι άρχισε μόνο του να ρίχνει την κατάλληλη ποσότητα βιονερού ενώ παράλληλα αόρατα πιστόλια ιόντων ανέλαβαν τον βαθύτερο καθαρισμό της λεκάνης. Στάθηκα μπροστά στον νιπτήρα για να πλύνω τα χέρια μου. Στον καθρέπτη άρχισε να αναβοσβήνει ένα μικρό εικονίδιο ειδοποιώντας με ότι έχω αδιάβαστα e-mail ενώ ένα δεύτερο εικονίδιο μου έλεγε ότι έχω μηνύματα στον τηλεφωνητή. Αφού πλύθηκα και στέγνωσα τα χέρια μου στον υπερθερμό αέρα πήγα στην κουζίνα και τσέκαρα το φαγητό. Ήταν ήδη ζεστό αφού μόλις μπήκα στο διαμέρισμα η ηλεκτρική κουζίνα θέρμανε μόνη της το φαγητό που είχα ετοιμάσει από χθες το βράδυ, ενώ οι φωτεινές ενδείξεις με ενημέρωναν για τη θερμοκρασία και τις θερμίδες του γεύματός μου. Ήταν έτοιμο. Το έβγαλα από τον φούρνο το έβαλα σε ένα πιάτο και έκατσα να φάω. Η κουζίνα, βέβαια, διέκοψε τη λειτουργία της αναθέρμανσης και ενεργοποίησε τα συστήματα αυτοκαθαρισμού της. Η μουσική είχε ήδη μεταφερθεί στη σαλοκουζίνα και τώρα έπαιζε τζαζ μουσική. Σήμερα, όμως, καθώς δεν ήμουνα ιδιαίτερα κουρασμένος, ήθελα κάτι πιο έντονο και έτσι είπα "Rock radio" και αμέσως το σπίτι άρχισε να αναμεταδίδει τον αγαπημένο μου ραδιοφωνικό σταθμό, ο οποίος εκείνη τη στιγμή είχε ειδικό αφιέρωμα στο ιδιαίτερα πετυχημένο γκρουπ "Tellers". Αφού τελείωσα το φαγητό, άφησα τα πιάτα στον πάγκο, ο οποίος αμέσως υποχώρησε, φέρνοντας έτσι τα πιάτα στο χώρο του πλυντηρίου για να τα πλύνει και στεγνώσει. Πήγα και θρονιάστηκα στον πολυτελή, μαλακό καναπέ μου, απλώνοντας τα πόδια μου στο ασορτί υποπόδιο. Κοίταξα την μεγάλη οθόνη μπροστά μου, η οποία απεικόνιζε μία θάλασσα γεμάτη ψάρια. Στην κάτω δεξιά άκρη αναβόσβηναν τα ίδια εικονίδια που είδα και στον καθρέπτη της τουαλέτας. Αναφώνησα "τηλεφωνήματα" και στην οθόνη εμφανίστηκε μία λίστα με τα τηλεφωνήματα που μου είχαν γίνει καθώς και τα μηνύματα του φωνητικού ταχυδρομείου. Τίποτα ενδιαφέρον εδώ. Η μητέρα μου (κάποια πράγματα δεν αλλάζουν), ο Παντελής και κάνα δυό εταιρείες, πιθανότητα για διαφήμιση, ή promotion. Όταν είπα "e-mail" εμφανίστηκαν τα e-mail μου. Εδώ υπήρχε πιο πολύ ζουμί. Έκατσα πιο αναπαυτικά και αναφώνησα "απαλό μασάζ, πλάτη και πόδια". Ο καναπές και το υποπόδιο άρχισαν να μου προσφέρουν ένα απολαυστικό μασάζ ενώ εγώ άρχισα να διαβάζω τα mail μου ενώ κάποια που ήταν μεγάλα (ανέκδοτα και χαζές ιστορίες) προτίμησα να τα ακούσω με τη φωνή της Σκάρλετ παρά να τα διαβάσω. Μετά από είκοσι λεπτά περίπου αποφάσισα να πέσω για έναν υπνάκο. Μόλις σηκώθηκα έκλεισε το μασάζ ενώ η οθόνη γύρισε στην λειτουργία κάδρου. Μπήκα στο δωμάτιο και χώθηκα κάτω από τα απαλά σκεπάσματά μου. Η μουσική άρχισε να παίζει απαλούς ήχους της φύσης, ειδικούς για έναν καλό ύπνο, ο φωτισμός μειώθηκε στο ελάχιστο, ενώ το στρώμα και τα σκεπάσματα μού εξασφάλιζαν την επιθυμητή θερμοκρασία αλλά και τον απαραίτητο εξαερισμό. Έκλεισα τα μάτια μου....
.....Άνοιξα τα μάτια μου. Η άχρωμη πραγματικότητα ήταν εκεί και με περίμενε. Ακόμα βρισκόμουν στο πατρικό μου σπίτι. Σύντομα, βέβαια, θα έμπαινα στο καινούριο, αλλά ήξερα ότι θα ήμουνα τελείως διαφορετικά από ότι φαντάστηκα. Ούτε υπερσύχρονες πόρτες, ούτε γαμάτα συστήματα καθαρισμού, ούτε έξυπνα ηχοσυστήματα, ούτε η τελευταία λέξη της τεχνολογίας, ούτε καν η προτελευταία λέξη της τεχνολογίας... Όμως, θα έμπαινα στο δικό μου σπίτι, όπου θα ήμουν κύριος κι αφέντης, βασιλιάς και αυτοκράτορας! Τα υπόλοιπα θα τα άφηνα για την απύθμενη και χωρίς όρια φαντασία μου......
...Ξαφνικά κοκκάλωσα. Μια σκέψη διαπέρασε το μυαλό μου. Μια σκέψη καθόλου ευχάριστη. Μόλις έκανα την διαπίστωση ότι ακόμα και στην φαντασία μου... ΗΜΟΥΝΑ ΜΟΝΟΣ!!! (γαμώτο!)

Webshots

Σε μια προσπάθεια να καλύψω την απουσία έμπνευσης από την οποία υποφέρω τελευταία, αποφάσισα να σας μεταφέρω μικρά κομμάτια από το ΓουΓουΓού (WWW), κάτι άλλωστε που έχω χρησιμοποιήσει και στο παρελθόν... με παταγώδη αποτυχία. Ίσως αυτή τη φορά να'ναι καλύτερα (χειρότερα δεν γίνεται). Μην ντρέπεστε λοιπόν, ακολουθήστε τα links που προτείνω και ποιός ξέρει, ίσως πέσετε στο next big thing του Web.

	Τσεκάρετε τη νέα γραμματοσειρά της Garamond. Πολύ εντυπωσιακή!!!
	Το Halloween για τους Αμερικάνους αποτελεί μία ακόμα ευκαιρία για επίδειξη των δημιουργικών τους ικανοτήτων και έμπνευσης, κυρίως όσον αφορά τις κολοκύθες!
	Σηκώστε το δάχτυλό σας και πυροβολήστε σε αυτό το απολαυστικό shooter
	Ευτυχώς που υπάρχουν καλοί άνθρωποι εκεί έξω και θέλουν να μας διδάξουν πώς να ξεχωρίζουμε τα ψεύτικα στήθη. Αλήθεια, συγκινήθηκα!!!
	Δείτε το video του "Take on me" από τους A-Ha, με λόγια όμως που ταιριάζουν με το βίντεο. Ακούγεται χαζό αλλά κολλάς!!!
	Είναι απίστευτο το τί κάνουν κάποιοι χρησιμοποιώντας βιβλία!!!

Blogged with the Flock Browser

Πρόσφατα Άλμπουμ

Αν και άργησα (όπως συνήθως) έχω ανεβάσει άλλα τρία άλμπουμ φωτογραφιών στο Picasa. Το πρώτο είναι από τον γάμο του Παντελή, το δεύερο αποτελείται από εικόνες της φετινής ΔΕΘ, ενώ το τρίτο περιλαμβάνει φωτογραφίες από τα βαφτίσια της κορούλας του Δημήτρη, της Κυριακής (aka Σάντι). Ελπίζω να κάνετε τον κόπο και να ρίξετε μια ματιά.

Gamos Panteli

ΔΕΘ 2008

Βαφτίσια Δημήτρη

Home Sweat Home

"Πωλείται από ιδιώτη οροφοδιαμέρισμα 60τμ, καινούρια οικοδομή, δίπλα στο Ν.Σ.Σταθμό, 5 λεπτά από το κέντρο, 1ΔΣΚWC, ατομικό αέριο, αποθήκη, πάρκινγκ, 3ος όροφος με ασανσέρ, θέα θάλασσα και βουνό, βεράντα 30τμ, όλα τα άλλα διαμερίσματα νοικιασμένα από φοιτήτριες, μόνο 30.000€ λόγω διαολεμένης ανάγκης. Τιμή συζητήσιμη, δάνεια και διακανονισμοί δεκτοί. τηλ:......"

Ξέρω, φυσικά και δεν υπάρχει τέτοια αγγελλία αλλά έχω κάθε δικαίωμα να ονειρεύομαι, σωστά; Στην πραγματικότητα, τα πράγματα είναι διαφορετικά. Με τον άσχημο τρόπο, φυσικά. Για να βρεις κάτι κατάλληλο θέλει υπομονή, τρέξιμο και ιδρώτα. Τα καινούρια είναι ακριβά και τα φθηνά είναι παλιατζούρια. Κοντά στο κέντρο το παρκάρισμα είναι δύσκολο, ενώ οι πολυκατοικίες είναι οι περισσότερες παλιές. Για θέα βέβαια ούτε λόγος. Βγαίνεις στο μπαλκόνι και συναντάς μια μαυρίλα από τις απέναντι -στο ένα μέτρο- πολυκατοικίες. Δηλαδή το ίδιο που αντικρίζουν και οι απέναντι από την δική τους πλευρά. Ασανσέρ; Δυσεύρετο είδος πολυτελείας, από αυτά που διακριτικά δεν αναφέρουν στην αγγελία όταν απουσιάζει. Ασανσέρ όχι, θέα όχι, παρκάρισμα όχι, ΑΛΛΑ... υπερλούξ ανακαινισμένο, ατομική θέρμανση αερίου και εύκολη πρόσβαση στο κέντρο και τα πανεπιστήμια, όλα αυτά σε λογική τιμή...
Μακρυά από το κέντρο το σκηνικό αλλάζει. Εξαρτάται πάντως από προς τα που κοιτάς. Ανατολικά ή δυτικά; Προς ανατολάς, τα πράγματα είναι ζόρικα. Καινούριες και παλιές οικοδομές, όλες ακριβές, κάποιες πανάκριβες, κάποιες άλλες απλησίαστες. Είναι και μακρυά από το κέντρο (μακρυά και από τη δουλειά μου) ΑΛΛΑ καλές γειτονιές, διατηρούνε την μεταπωλητική τους αξία και είναι πιο κοντά στα γήπεδα και την Χαλκιδική (για όποιον έχει σημασία αυτό). Χμμ! Ακριβά είπαμε; Άσε, δεν θα πάρω. Ας κοιτάξουμε λίγο δυτικά τώρα.
Δυτικά, υπάρχει μεγάλη ποικιλία. Προς την δυτική είσοδο της πόλης, υπάρχει οικοδομικός οργασμός και μπορείς να βρεις πολλά καινούρια και κοντά στο κέντρο. Οι τιμές από μέτριες έως ακριβούτσικες. Πάρκινγκ διαθέσιμο μόνο για τα μεγάλα διαμερίσματα ή κάποια μικρά που ανήκαν στους οικοπεδούχους. Η θέα εξαρτάται από τη γειτονιά και τον όροφο αλλά γενικώς τα πράγματα είναι πιο ανθρώπινα από το κέντρο και τα μπαλκόνια αρκετά πιο μεγάλα, ικανά να χωρέσουν ένα τραπεζάκι με δυο καρέκλες για να απολαύσεις εσύ και η φίλη σου ένα καφεδάκι, ενώ στο κέντρο θα είστε συνέχεια κλεισμένοι στην κρεβατοκάμαρα... (με την κακή έννοια, δυστυχώς). Επομένως, έχεις καινούριο διαμέρισμα με ασανσέρ, μπαλκόνι, ατομικό αέριο, θέα ΑΛΛΑ λίγο πιο ακριβό απ'ότι θα'θελες, χωρίς αγορά κάτω από τα πόδια σου (εκτός αν είσαι δίπλα στο City Gate) και -κάτι σημαντικό- με γειτονιά αμφιβόλου ποιότητας και συζητήσιμης φήμης...
Υπάρχουν, όμως και οι Αμπελόκηποι και η Σταυρούπολη. Εκεί θα συναντήσεις και καινούρια διαμερίσματα σε μέτριες τιμές και παλιά σε χαμηλές. Το πάρκινγκ είναι ανύπαρκτο, ενώ η θέα εξαρτάται από τη γειτονιά και προς τα πού κοιτάει το διαμέρισμα αλλά και πάλι είναι καλύτερα από το κέντρο ενώ έχεις και την αγορά στα πόδια σου. Γενικά καλή περιοχή αλλά με παραξενεύει το γεγονός ότι πωλούνται πολλά διαμερίσματα. Μήπως ξέρουν και κάτι άλλο; Χμμ..
Πιο μακρυά , πιο καλά λένε κάποιοι και εννοούνε Εύοσμο, Ηλιούπολη, μέχρι και Φίλυρο και Λαγκαδά. Ο κέι, τα τελευταία είναι εκτός συζήτησης. Τα άλλα; Ας περιμένουν στην ουρά. Όντως, αποτελούν καλές γειτονιές, με καινούριες οικοδομές, άνετο πάρκινγκ στην γειτονιά και πρόσβαση με αστικό, όλα αυτά σε λογικές τιμές. Αλλά... Μακρυά από το κέντρο (και την δουλειά μου) και πολύ δύσκολο έως απίθανο να νοικιστεί αργότερα σε κάποιον φοιτητή.
Τι απομένει; Τίποτα, εκτός από το κάθομαι στα αυγά μου και δεν πάω πουθενά, πουθενά, εδώωω θα μείιινωωωω!... ΑΠΟΚΛΕΙΕΤΑΙ!!!!!!! Απλά, πρέπει να αποφασίσω τί προτιμώ να θυσιάσω από την ιδανική αγγελία με την οποία ξεκίνησε αυτό το post. Καινούρια ή παλιά; Κοντά στη δουλειά μου ή πιο μακρυά; Σε καλή ή άσχημη γειτονιά; Και επιπλέον, τί θα το κάνω όταν κάποτε φύγω; Θα το πουλήσω (οπότε πρέπει να κοιτάω για καινούριο) ή θα το νοικιάσω (οποότε με συμφέρει το κέντρο); Δύσκολες αποφάσεις και δύσκολοι καιροί για δύσκολες αποφάσεις. Το σίγουρο είναι ότι όπου και να καταλήξω θα νοιώσω ότι ήθελα κάτι παραπάνω, κάτι καλύτερο. Επίσης σίγουρο όμως είναι ότι όπου και να πάω, θα είναι το ΔΙΚΟ ΜΟΥ σπίτι και θα το απολαμβάνω καθημερινά, ελπίζω μαζί με σας τους φίλους μου που τόσην ώρα διαβάζετε ένα άχρηστο κείμενο που δεν σας αφορά καθόλου απλά και μόνο επειδή το έγραψα εγώ. Μην ανησυχείτε όμως, θα σας αποζημιώσω όταν μπω με το καλό στο καινούριο μου σπίτι, καλώντας σας για ένα καφέ ή ποτό ή οτιδήποτε άλλο. Φροντίστε, λοιπόν να αφήσετε το σχόλιό σας και θα είστε οι πρώτοι που θα μπούνε στο σπίτι μου (δεν αστειεύομαι, όσοι αφήσουν σχόλιο θα είναι οι πρώτοι μου καλεσμένοι). Εγώ, στο εντωμεταξύ, θα πάω να φτιάξω ένα φραπεδάκι και να ηρεμήσω λιγάκι. Ειλικρινά, το χρειάζομαι...

Blogged with the Flock Browser

Αλλαγή διάθεσης

Ιστορία πρώτη: ... Ξύπνησα με βαρύ κεφάλι. Δεν άντεχα το ποτό... και χθες το απέδειξα περίτρανα. Οι φίλοι μου το αντέχουν. Κι αυτοί το απέδειξαν. Άγρια νύχτα. Όμορφη νύχτα. Νύχτα για γλέντι. Δηλαδή χορό, γυναίκες και ποτά, όχι απαραίτητα με αυτήν την σειρά. Τρελή νύχτα. Ο έλεγχος ξέφυγε. Εγώ ξέφυγα. Ξεπέρασα τα όριά μου κατά πολύ. Το ένα ποτό διαδεχόταν το άλλο, τα σφηνάκια έρχονταν σωρηδόν και εγώ έπινα, έπινα, έπινα... μέχρι που το στομάχι μου δεν άντεξε άλλο και τελικά -διαμαρτυρόμενο- επέστρεψε ό,τι το είχα αναγκάσει να ρουφήξει προς το ξύλινο πάτωμα. Αυτό, απλώς δέχτηκε στωικά την διαμαρτυρία αυτή. Σε αντίθεση με τον ιδιοκτήτη, ο οποίος με έδιωξε -με ευγενικό τρόπο, ομολογώ- από το μαγαζί του και έτσι έληξε για μένα η νυχτερινή μου περιπολία. Ξύπνησα με βαρύ κεφάλι. Ήταν μεσημέρι. Χρειάστηκα δύο διπλούς ελληνικούς για να συνέλθω. Τότε θυμήθηκα. Έπρεπε να πάω κάπου το απόγευμα. Μία υποχρέωση. Κάτι που περίμενα με μεγάλη χαρά.... μέχρι τώρα. Δεν ήθελα να πάω. Δεν είχα όρεξη. Έπρεπε να ειδοποιήσω. Ήξερα ότι θα με έβριζαν, θα με έλεγαν τρελό, θα προσπαθούσαν τα πάντα για να αλλάξω γνώμη, αλλά δεν ήθελα. Δεν το σκέφτηκα άλλο. Πήρα τηλέφωνο τον κολλητό μου. "Έλα Γιώργο, άκου, δεν θα έρθω σήμερα". "Τί, χαζός είσαι; Τί έπαθες; Νόμιζα ήσουν χαρούμενος για αυτό". "Αλλαγή διάθεσης".....

Ιστορία δεύτερη: ... Οι ειδήσεις είχαν μιλήσει για 35^oC. Κάτω από τον ήλιο, όμως, πιο πολύ το ένοιωθα για 45. Η πιο ζεστή μέρα του καλοκαιριού. Και η πιο ακατάλληλη για να βρίσκεται κάποιος στην πόλη. Ευτυχώς, δεν ήμουν. Το κορμί μου ήταν αραγμένο σε μία πλαστική, άσπρη ξαπλώστρα, ταμπουρωμένο πίσω από ένα παχύ στρώμα σκιάς που προσέφερε η ψάθινη φαρδιά ομπρέλλα. Και όλα αυτά μόλις τρία μέτρα από τη δροσιά της θάλασσας. Δίπλα μου στεκόταν αγέρωχο ένα ψηλό, πλαστικό ποτήρι που περιείχε τον κρύο μου καφέ και ένα κίτρινο καλαμάκι. Πιο δίπλα τα τσιγάρα μου, άφιλτρα, μαζί με τον κόκκινο αναπτήρα μου. Κάτω, δίπλα στην ξαπλώστρα, βρισκόταν το βιβλίο που είχα φέρει, ένα αστυνομικό μυθιστόρημα, για να περνάει η ώρα μου. Χαμογέλασα. Όλα ήταν τέλεια. Ένα κύμα ευφορίας διαπέρασε το κορμί μου. Ζούσα έναν μικρό Παράδεισο... Αφού ήπια μια γενναία γουλιά φραπέ, πήγα και έκανα μια βουτιά. Τα νερά ήταν ζεστά. Τα προτιμώ αλλιώς. Η θάλασσα ήταν γεμάτη από πιτσιρίκια που φώναζαν και ξεσήκωναν τον κόσμο, ταλαιπορώντας παράλληλα τους γονείς τους. Από πάνω ο ήλιος, καυτός όσο ποτέ, φάνταζε απειλητικός, έτοιμος να με καταβροχθίσει στην δυσάρεστη αγκαλιά του. Δεν έμεινα πολύ στη θάλασσα. Βγαίνοντας έξω, παρατήρησα τους φίλους μου. Καλά παιδιά όλοι τους. Με τα χίλια ζόρια όμως τους μάζεψα σήμερα. Ολόκληρη εβδομάδα τους έψηνα. Δεν είχε όρεξη ο ένας, είχε δουλειές ο άλλος, τραβούσε μαλακία ο τρίτος... Μόνο η Μαρία και ο Ντίνος ήτανε πρόθυμοι. Δεν έχαναν ευκαιρία να επιδείξουν τον έρωτά τους μπροστά σε κόσμο. Συνεχώς αγκαλιάζονταν και φιλιόντουσαν. Από μένα γνώρισε η Μαρία τον Ντίνο. Ήμουνα τσιμπημένος με την Μαρία... Η σκέψη μου πέταξε στη δουλειά μου. Άσχημα τα πράγματα. Αυτό που έγινε προχθές θα μου κόστιζε ακριβά, πολύ ακριβά. Την Δευτέρα είχα και ραντεβού με τον γιατρό... Έπεσα βαρύς στην ξαπλώστρα. Έπιασα το ποτήρι, ανακάτεψα αργά αργά τον φραπέ και ήπια μια γουλιά. Είχε ζεσταθεί. Κοίταξα το βιβλίο μου. Δεν το άγγιξα. Αναστέναξα. Σηκώθηκα με μία κίνηση και άρχισα να μαζεύω. "Παιδιά, εγώ φεύγω". "Τί, τί τρέχει;" "Αλλαγή διάθεσης".....

Ιστορία τρίτη: ... Η κίνηση στους δρόμους ήταν μεγάλη. Ήτανε ημέρα εκλογών, άλλωστε. Πίσω από το τιμόνι, σκεφτόμουν την γυναίκα μου. Ένοιωθα τυχερός. Ήταν ότι επιθυμούσα και ακόμα περισσότερα. Ο γάμος μας ήταν η ευτυχέστερη στιγμή της ζωής μου... Ένας μαλάκας μπροστά μου φρέναρε απότομα. Παραλίγο να πέσω πάνω του. Τον μούτζωσα μέσα από το τζάμι. Αυτός ανταπέδωσε δείχνοντάς μου το μεσαίο δάχτυλο του χεριού του. Τί σκεφτόμουνα; Α, ναι, τον γάμο μου. Δικηγόρος αυτή και μάλιστα επιτυχημένη. Σήμερα ήταν έφορος σε ένα εκλογικό τμήμα. Πήγαινα να την πάρω. Γαμώτο!! Όλα τα φανάρια κόκκινα τα πετυχαίνω σήμερα. Εγώ ήμουν καθηγητής σε φροντιστήριο. Ζόρικη δουλειά, λίγα τα χρήματα. Είχα μεγάλα σχέδια, όμως. Ήθελα να είναι περήφανη για μένα, όπως ήμουνα κι εγώ για αυτήν... Στο διάολο!! Από πού πετάχτηκε το σκυλί; Στην οργή!! Έφτασα καθυστερημένα. Εκείνη όμως ακόμα δεν είχε τελειώσει. Την πήρα τηλέφωνο και μου είπε ότι θα αργήσουν. Έκατσα και περίμενα στο αυτοκίνητο. Μία ώρα περίμενα. Να πάρει!! Τελικά εμφανίστηκε, εμφανώς κουρασμένη. Μπήκε στο αμάξι και πήρα την αντίθετη κατεύθυνση. Η κίνηση ήταν χειρότερη τώρα. Σαράντα λεπτά κάναμε για να φτάσουμε. Την άφησα να κατέβει και της είπα να μπει μέσα. Εγώ θα πήγαινα να παρκάρω το αμάξι. Με φίλησε γλυκά και έφυγε. Ξεκίνησα και άρχισα να ψάχνω. Ανυπομονούσα να βρεθώ στο κρεβάτι δίπλα της... Είχε ζέστη. Το air-condition ήτανε χαλασμένο. Νόμιζα πως βρήκα μια θέση αλλά τελικά το αμάξι ήταν πολύ μεγάλο για να χωρέσει, κάτι που διαπίστωσα μετά από καμμιά ντουζίνα μπρος-πίσω. Είχα ιδρώσει για τα καλά. Μετά από πέντε λεπτά, είδα κάποιον που μόλις είχε παρκάρει μπροστά μου. Γαμώ την τύχη μου, γαμώ!!! Ήτανε ανάγκη να γίνει έφορος; Μετά από μία ώρα ακόμα δεν είχα παρκάρει. Δεν άντεχα άλλο. Ήθελα να φύγω. Αυτή έφταιγε! Παλιοδικηγόρος! Εγώ έλιωνα μέσα στο αμάξι και αυτή ξεκουραζόταν στο κρεβάτι κάτω από τον κλιματισμό. Τα νεύρα μου έσπασαν. Έστριψα απότομα το αμάξι. Στο διάολο το παρκάρισμα! Το τηλέφωνο χτύπησε. Αυτή ήταν. "Πού είσαι, αργείς;" "Φεύγω". "Τί έγινε;" "Αλλαγή διάθεσης".....

Ιστορία τέταρτη: ... Από προχθές είχα αρχίσει να ετοιμάζομαι για το Σαββατοκύριακο. Το τελευταίο μπάνιο του καλοκαιριού! Θα φεύγαμε Σάββατο αντί για Παρασκευή αλλά και πάλι θα περνούσαμε τέλεια. Όλη την εβδομάδα είχα ζαλίσει τον Μαρίνο για αυτό το Σαββατοκύριακο. Θα μέναμε σπίτι μου. Το αρχικό σχέδιο περιλάμβανε εμάς τους δυο και έπειτα... όσοι πιστοί προσέλθετε! Είχαμε πει ότι και οι δυο μας να ήμαστε, πάλι ωραία θα περνούσαμε. Θα περνούσε κι ο Σίμος, η Μαρία ίσως, η Αλεξία... Αν ερχόταν μαζί μας η Αλεξία θα φεύγαμε μετά τη δουλειά της, προς το μεσημέρι. Έστω κι έτσι, θα είχαμε καιρό να το απολαύσουμε... Τελικά, η Αλεξία δεν ήταν μέσα αλλά ίσως περνούσε. Ας είναι. Εγώ θα περάσω καλά. Ένα τελευταίο μπάνιο πριν αρχίσουν τα prelunch. Πριν αρχίσει το φθινόπωρο. Αχ, πόσο το περίμενα! Δεν ήθελα ακόμα να εγκαταλείψω το καλοκαίρι. Ήθελα ένα μπάνιο ακόμα. Ένα ακόμα!.. Αυτή τη στιγμή βρισκόμουνα στο σπίτι. Ένοιωθα άβολα. Ήθελα να βγω, να πιω κάνα ποτό. Άρχισα να παίρνω τηλέφωνα. Τζίφος! Κανένας δεν μπορούσε. Ούτε η Μαρία, ούτε η Αλεξία, ούτε η Μάγχη ούτε καμμιά άλλη. Γαμώτο, δεν γίνεται να κάτσω σπίτι! Ποτέ δεν κάθομαι σπίτι Παρασκευή βράδυ. Δεν μπορούσα να κάνω όμως αλλιώς. Με παρηγόρησε η σκέψη ότι αύριο θα πηγαίναμε για μπάνιο. Με καλή διάθεση άρχισα να διαβάζω το "Modjo" ακούγοντας το τελευταίο CD των Tellers. Γαμάτος δίσκος!! Έπεσα νωρίς στο κρεβάτι και αποκοιμήθηκα σκεπτόμενος την αυριανή μέρα... Ξύπνησα νωρίς. Για τα δικά μου δεδομένα, τουλάχιστον. Άρχισα να τριγυρνώ στο σπίτι. Ήμουνα ανήσυχος. Ήθελα να φύγω από τώρα, αλλά ήταν ακόμα νωρίς. Εξάλλου, ο Μαρίνος μου είχε πει ότι θα το ξενυχτούσε οπότε θα ξυπνούσε αργά. Μέρα που βρήκε κι αυτός! Συνήθως αυτός είναι που ξυπνάει νωρίς και περιμένει τους άλλους. Άνοιξα την τηλεόραση. Πρωινές φλυαρίες. Δεν τις άντεχα. Άνοιξα ένα τυχαίο περιοδικό, έβαλα να ακούσω μουσική... Όλα μάταια. Εκνευρίστηκα! Ξύπνα επιτέλους να φύγουμε, μαλάκα! Τότε, το τηλέφωνο χτύπησε. Ήταν ο Σίμος. Θα κατέβαινε στο κέντρο για καφέ. Δεν το σκέφτηκα καθόλου. Ετοιμάστηκα να πάω κι εγώ. Στο διάολο το μπάνιο! Στέλνω ένα μήνυμα στον Μαρίνο. Ήταν 12 η ώρα. Μετά από μία ώρα με παίρνει τηλέφωνο. "Γιατί πήγες για καφέ; Είμαι έτοιμος να φύγω για μπάνιο". "Αλλαγή διάθεσης"...
.

.
.
.
.

Στην πρώτη ιστορία, η υποχρέωση που είχε ο φίλος μας ήταν ο γάμος του. Τελικά, όντως έστησε τη νύφη. Ο γάμος δεν έγινε ποτέ. Η υποψήφια νύφη δεν παντρεύτηκε ποτέ ενώ ο φίλος μας, αφού κατάλαβε τι έκανε, άρχισε να πίνει και κατάντησε αλκοολικός. Τώρα, το αντέχει το ποτό!!!

Στην δεύτερη ιστορία, ο φίλος μας ήταν ο μόνος που είχε πάρει αμάξι. Μετά από έντονο καυγά στην παραλία, έφυγε και άφησε τους άλλους μόνους. Γυρίσανε με αστικό. Δεν τους ξαναείδε ποτέ. Ούτε την Μαρία!!!

Στην τρίτη ιστορία, το εκλογικό τμήμα όπου ήταν έφορος η δικηγόρος ήτανε σε άλλη πόλη και μένανε σε ξενοδοχείο. Ο φίλος μας την παράτησε εκεί και έφυγε σπίτι του. Αυτή αναγκάστηκε να γυρίσει με ταξί. Ο γάμος τους διαλύθηκε. Αυτή συνεχίζει να είναι πετυχημένη δικηγόρος και αυτός συνεχίζει να παλεύει με το φροντιστήριό του, ενώ αγόρασε μικρότερο αμάξι!!!

Στην τέταρτη ιστορία, τελικά ο Μαρίνος πήγε για μπάνιο μόνος του, έκατσε στην παραλία μόνος του, ήπιε τον καφέ του μόνος του και γύρισε μόνος του. Δεν βγήκε ποτέ ξανά με τον φίλο μας, ο οποίος στεναχωρημένος έχασε τα μαλλιά του και άρχισε να έχει πρόβλημα πίεσης. Επίσης, ποτέ πια δεν ξυπνούσε νωρίς!!!

ΟΤΑΝ ΑΛΛΑΖΕΤΕ ΔΙΑΘΕΣΗ, ΜΗΝ ΚΡΕΜΑΤΕ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ ! ! ! ! !

Blogged with the Flock Browser