Blogoλογίες

Κοιτάζω την ημερομηνία της τελευταίας μου ανάρτησης και σκέφτομαι ότι πέρασαν πολλές μέρες. Περισσότερες απ'ότι συνήθως. Πρέπει να γράψω κάτι, το ξέρω. Αλλά τί; Αυτό είναι και το πιο δύσκολο μέρος όταν γράφεις ένα τελείως προσωπικό blog. Δεν πρόκειται ούτε να κάνω αφιέρωμα στους Πυξ Λαξ, όπως ο φίλος μου tassos skg, ούτε να σχολιάσω την επικαιρότητα όπως κάνει πολύ επιτυχημένα ο pitsirikos, ούτε να δημοσιεύσω συνταγές μαγειρικής. Τα "Σφηνάκια" αφορούν αποκλειστικά εμένα και αυτά/αυτούς που με περιβάλλουν. Έτσι ξεκίνησαν, άλλωστε, ως ένα τμήμα στο πάλαι ποτέ ένδοξο και πρωτοπόρο Marinos' World (υπάρχει ακόμα κάπου εκεί έξω). Και έτσι αποφάσισα να το κρατήσω από την αρχή. Πιστό στο στυλ που εγώ του έδωσα, ένα ημερολόγιο των πιο σημαντικών γεγονότων και σκέψεων της ζωής μου!
Εδώ ακριβώς είναι και το πρόβλημα. Τα σημαντικά γεγονότα της ζωής μου. Ποιά γεγονότα και ποιά ζωή; Μία ρουτίνα ζω, όπως και πολλοί άλλοι βεβαίως. Μία ρουτίνα την οποία απλώς προσπαθώ να διανθίσω ή και να παραλλάξω με όποιον τρόπο μπορώ. Φυσικά και υπάρχουν πράγματα που αλλάζουν, αλλά όχι τόσο συχνά ώστε να γεμίζουν ένα blog. Φυσικά και υπάρχουν στιγμές και γεγονότα που αξίζουν αναφοράς, αλλά όχι τόσα πολλά για να κάνουν το blog μου ελκυστικό. Στην ουσία δεν είμαι παρά ένας κομπάρσος της καθημερινότητας που εγώ δημιουργώ και συντηρώ. Εγώ είμαι υπεύθυνος της κατάστασής μου και το γνωρίζω καλά αυτό. Γι'αυτό εξάλλου τελευταία προσπάθησα να αλλάξω δραστικά τις παραμέτρους που ορίζουν την ζωή μου. Μπήκα στην Herbalife, ξεκίνησα μαθήματα χορού... ε, αυτά. Τι άλλο να κάνω δηλαδή; Το θέμα είναι ότι και πάλι δεν βρίσκω εύκολα θέματα για να γράψω στο blog μου. Να αρχίσω να γράφω τί ήπια και τί έφαγα; Αυτό κι αν θα είναι απελπιστικό. Εκτός αν πιω ανθρώπινο αίμα και φάω αμελέτητα αλόγου, οπότε τότε ναι, θα αξίζει να σας μεταφέρω τις εντυπώσεις μου. Να γράψω για τα ρούχα που φοράω; Περιμένετε τις Απόκριες για κάτι τέτοιο. Οπότε τι μένει; Στιγμές όπως η συναυλία των Muse, σκέψεις περί πεταλούδων και χαζομαρίτσες για τα Out Of και το ISO Marinos, έτσι, σε δουλειά να βρισκόμαστε βρε αδερφέ....

Βλέποντας την ημερομηνία της τελευταίας μου ανάρτησης σκέφτομαι ότι πέρασαν πολλές μέρες. Περισσότερες απ'ότι συνήθως.................................... Ε ΚΑΙ; Ας περάσουν άλλες τόσες. Θα γράψω όταν θα έχω λόγο για να γράψω. Μέχρι τότε, απλά ευχηθείτε μου καλή τύχη και κουράγιο. Τα χρειάζομαι. Έχω να παλέψω με την καθημερινότητά μου...